اشاره
دکتر مهدی گلشنی متولد بهمن ۱۳۱۷ در شهر اصفهان است. ایشان پس از أخذ مدرک دکترای فیزیک از دانشگاه برکلی آمریکا، در سال 1349 به میهن بازگشته و فعالیت خود را با سمت استادیار فیزیک در دانشگاه صنعتی شریف آغاز و با طی مدارج علمی در سال ۱۳۶۴ به رتبة استادی این دانشگاه ارتقا یافتند. همچنین در سال ۱۳۶۹ به عنوان یکی از اعضای پیوستة فرهنگستان علوم جمهوری اسلامی ایران برگزیده شدند.
وی از جمله استادان برجستة فیزیک در دنیا، رئیس و بنیان‌گذار دانشکدة فلسفة علم در دانشگاه صنعتی شریف و نیز چهرة ماندگار فیزیک ایران در سال 1381 است. ایشان غیراز آثار برجسته در زمینة علم فیزیک، دارای آثاری در باب علم دینی نیز هستند که از آن جمله می‌توان به «قرآن و علوم طبیعت»، «علم و دین و معنویت در آستانة قرن بیست‌ویکم» و «علم سکولار تا علم دینی» اشاره نمود.
استاد در گفتگوی حاضر ضمن تأکید بر این نکته که با جهت­گیری و اصل نظریة حضرت آیت‌الله جوادی آملی موافق بوده و این نظریه را نزدیک‌ترین نظریه به دیدگاه خود می‌دانند، به تحلیل و ارزیابی آن می‌پردازند. ایشان با بیان اینکه ارتباط با واقع و نه تطابق، ملاک صدق و کذب گزاره‌های علمی است، بر تأثیر پیش‌فرض‌های عالِم در علم و تفکیک ناپذیری علم از عالِم در مقام اثبات تأکید می‌نمایند. همچنین با تعریف دین و نسبت آن با علم و عقل و نیز تعریف چیستی علم و ماهیت کشفی بودن آن، بر لزوم هماهنگی گزاره‌های علمی با اصول متافیزیکی تأکید نموده‌اند.