آقای محمد مجتهد شبستری از دگراندیشان معاصر است که براساس مبانی برگرفته از علم هرمنوتیک، موضوع‌های گوناگون دینی و اجتماعی را تحلیل کرده و در این‌باره آثار فراوانی تولید کرده است. وی پایگاه اندیشه خود و نیز اندیشه­ سازنده منظومه هرمنوتیکی­اش را فلسفه قاره­ای قرن بیستم آلمان معرفی کرده و در اهمیت آن گفته است که مشکل جهان اسلام در حال کنونی، عدم تمسک به مکتب هرمنوتیکی برآمده از این مبنای فکری که هرمنوتیک فلسفی نام دارد، می­باشد؛ اما با این حال، منظومه هرمنوتیکی وی مجموعه گردآمده از عنصرهایی است که به صورتی غیرعلمی از مکتب‌های هرمنوتیکی گوناگون که در مبانی و بلکه بناها با هم به طور کامل متضاد و حتی متناقض هستند، به عاریه گرفته شده و در کنار هم قرار داده شده­اند؛ به‌طور مثال، وی در مبانی انسان­شناختی و معناشناختی و نیز جایگاه تفسیر در فهم معنا براساس آموزه­های هرمنوتیک روشی و هرمنوتیک روش­شناختی سخن گفته است و در مباحث مربوط به معرفت­شناسی فهم و فرایند آن نیز ترکیبی از هرمنوتیک فلسفی و هرمنوتیک روشی را انتخاب کرده است. افزون بر اینکه تلقی وی از هرمنوتیک روش­شناختی شلایر ماخر نادرست می‌باشد و مسئله اصلی وی را اشتباه تشخیص داده ­است. مقاله پیش‌رو می‌کوشد تا این اقتباس­های غیرفنی و برداشت‌های نادرست را نشان داده و بحث کند.