محمد مجتهد شبستری با تکیه بر پارهای نگرههای فلسفه زبانی معاصر، بهویژه نظریه افعال گفتاری نتیجههایی برگرفته است که براساس آنها سخنگفتن خداوند متعال را با انسان از راه وحی رسالی ناممکن کرده، باب مفاهمه زبانی وی با بشر مسدود انگاشته میشود. نتیجه روشن این گمانه آن است که قرآن نمیتواند کلام الاهی باشد، بلکه در لفظ و معنا کلامی بشری است. اکنون بر آن هستیم تا نگاهی به فلسفه زبان معاصر، مهمترین تکیهگاه قرآنشناسی شبستری، افکنده و چگونگی دلالت آن بر نگره قرآنشناختی بشریانگارانه وی را بازکاویم.
احمدى، بابک؛ ساختار و تأویل متن؛ تهران: نشر مرکز، ۱۳۷۰.
توکلی بینا، میثم؛ «بررسی تطبیقی آرای ابو زید و فردینان دو سوسور»؛ مجموعه مقالات جریانشناسی و نقد اعتزال نو، ج4، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، 1393.
سرل، جان آر؛ افعال گفتاری؛ ترجمه محمدعلی عبداللهی؛ قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، 1385.
مجتهد شبستری، محمد؛ زبان دینی عاری از خشونت و سلامت اجتماعی (سخنرانی)؛ 25 شهریور 1393، http://mohammadmojtahedshabestari.com.
ـــــــ؛ «قرائت نبوی از جهان»؛ مجله مدرسه، ش6، 1386.
