نگارنده در این مقاله به آسیبیابی در شعر عاشورایی پرداخته است و نقش آسیب در حوزه مضمون و محتوای شعر عاشورایی را مطرح کرده است:
برجستهکردن عطش در حماسه عاشورا؛
اسطورهسازی به جای اسوهسازی؛
معصومپرستی؛
مدح، منقبت و غفلت از دشمنشناسی؛
طرح عجز و لابه از زبان اهل بیت؛
افراط و تفریط در اظهار خاکساری به خاندان رسالت.
نویسنده پس از این آسیبشناسی، شعر «راز رشید» سیدحسن حسینی را تحلیل و بررسی کرده است.