مقالة ذیل به تحلیل و نقد ادلة عقلی دو فرقة بابیت و بهائیت میپردازد که عبارتاند از:1. امی بودن باب و بهاء؛ 2. استقامت؛ 3. تقریر و نفوذ؛ 4. غلبه و ظهور؛ 5. گرویدن مسلمانان به بهائیت؛ 6. پیروان از جان گذشته؛ 7. استمرار فیض. نویسنده با گزارش ادلة بهائیت از منابع اصلی با رویکرد کلامی، عرفانی و تاریخی، به نقد ادلة مزبور میپردازد و گزاف بودن مدعیات این دو فرقه را ثابت میکند. نگارنده با تأمل در زوایای مسئله، نکات جدیدی در نقد ادلة رقیب ذکر کرده است. در آخر مقاله، دو توجیه مقتبس از عرفان (امکان ادعای خاتمیت برای همه به منزلة مظهریت اول و آخر، خاتمیت نبوت نه خاتمیت تجلی الوهی) تحلیل و نقد خواهد شد.