قرآن کتاب الهی و آسمانی اسلام که محتوای آن مورد قبول بهائیان (هرچند ادعائی) نیز هست، مشخصههائی برای کتاب آسمانی معرفی میکند که کتب مقدس بهائی در تمام موارد فاقد آن ویژگیهاست، کتابهای بیان، ایقان و اقدس که به دستان ضعیف و ناتوان مدعیانی دروغین به نگارش در آمده تا به عنوان وحی آسمانی به بندگان خدا عرضه گردد، در این تحقیق به عنوان سه کتاب اصلی فرقة بهائی از زوایای مختلف مورد نظر و توجه قرار گرفته است.
کتابشناسی آثار، ارزش و اعتبار آنها برای بهائیان و بررسی مشخصههای اثبات کننده جعلی بودن و عدم وحیانی بودن این آثار وجهة همت قرار گرفته است که در ابتدا کتاب بیان به عنوان اصلیترین اثر مورد نقد قرار گرفته و نقص و اختلاف و فقر محتوائی، اشتباهات ادبی و در نهایت بیمعنا بودن احکام بابی به معرض قضاوت نهاده شده است.
کتاب ایقان نیز به عنوان نخستین تألیف حسینعلی نوری (بهاءالله) در اثبات مدعای باب در این مقاله کاویده شده و با عناوین دروغپردازی در مورد تاریخ نگارش اثر /ایقان متمم بیان نیست/ ایقان و دعوت به ترک عقل /ابراز کینه و نفرت از علما / تحریف آیات قرآن، روایات و ایقان و اغلاط نقد و بررسی شده است.
اقدس نیز که بهائیان آن را مهیمن بر جمیع کتب و صحائف آسمانی میدانند مورد توجه قرار گرفته است و کوشش شده تا با نگاهی به سبب نگارش و نقص و اختلاف در کتاب اقدس، عربی بودن اقدس، غلطنویسیهای بسیار و عدم جامعیت کتاب به اثبات ادعا پرداخته گردد.