چکیده در تبیین حقیقت دین و آموزه های آن، رویکردهای گوناگونی همچون «نقلگرایی»، «شهودی و عرفانی»، «تجربی و حسی» و «عقلی و فلسفی» در شاخههای گوناگون علوم دینی مانند کلام، تفسیر، تاریخ و فقه، درطول تاریخ شکل گرفته است. در اندیشه امامیه مهمترین رویکرد، رویکرد عقلگرایی و اخباریگری است. بر اساس رویکرد عقلگرایی، منبع اجتهاد علاوه بر نقل (کتاب، سنّت) بر «عقل» نیز باید استوار باشد. در مقابل اجتهاد عقلگرا، رویکرد اخباریگری قرار دارد که در حوزههای گوناگون علوم دینی میکوشند با تکیه بر ظواهر نقل و حتی با تحفظ بر نام عقل در ظاهر و عدم اهتمام بدان در مقام عمل به تبیین مدعیاتشان بپردازند. جریان اخباریگری امروزه در قالبهای نو با حدّت بیشتری ظهور و بروز داشته است که ازجمله آن جریان تفکیک است. درادامه ضمن تعریف دو رویکرد، با روش توصیفی ـ تحلیلی به پیشینه و تطور هریک و نیز مبادی و مبانی دو رویکرد مزبور خواهیم پرداخت.