یکی از رویکردهای خِردگریز در جهان اسلام، رویکرد تفکیک است. بر اساس این رویکرد، عقل در دینپژوهی، در طول کتاب و سنّت قرار دارد و کار آن فهم و تفسیر کتاب و سنّت است؛ بنابراین بهمثابه منبع مستقل جایگاهی ندارد. در مقابل، رویکرد عقلانیت وحیانی قرار دارد که بر پایه آن و با بهرهگیری از برخی آیات قرآن کریم، رویکرد خِردگریزی را میتوان بهچالش کشید؛ زیرا قرآن کریم بهصورت مستقیم و غیرمستقیم به «عقل» بهعنوان یکی از منابع معرفتی پرداخته است. در برخی آیات قرآن کریم بهشکل مستقیم و با دلالت مطابقی از واژه عقل و مشتقات آن استفاده شده است و در دسته دیگر بهصورت غیرمستقیم و با دلالت التزامی در قالب واژههایی همچون قلب، لبّ، فؤاد و... و با کارکردهایی همچون تفکر، تفقه، شعور، بصیرت و درایت، بهعنوان کارکردهای عقل اشاره شده است. این واژگان در قرآن مترادف یا مرتبط با کارکردهای معرفتی عقلاند. بر اساس آیات قرآن کریم، عقل دارای کارکردهای گوناگون ـ اعم از معرفتی و غیرمعرفتی ـ است.
مقاله حاضر میکوشد در مقام جمعآوری اطلاعات از روش کتابخانهای و در مقام داوری (تجزیه و تحلیل اطلاعات) با روش عقلی و نقلی و با تأکید بر آیات قرآن کریم، در نقد رویکرد تفکیک، برخی کارکردهای عقل بهویژه نقش منبعی آن را نشان دهد.