سطح چهار کلام اسلامی و مدرس سطوح عالی حوزه علمیه قم
چکیده
اشاره درطول تاریخ فقه، عقل به‌عنوان وسیله‌ای برای فهمِ قرآن و حدیث، مورد قبول فقیهان بوده است اما موضوعِ در قاعده تلازم «کُلّما حَکَم به‌العقلُ حَکَم به‌الشرع»، منبع‌بودن عقل در کنار قرآن و سنّت معصومان است. آیا باتوجه به توانِ عقل در ادراک خوب و بد (حُسن و قُبح)، می‌توان از حُسن و قُبحِ عقل، «حکم شرعیِ واجب و حرام» نتیجه گرفت؟ در متن پیش رو خواهید دید که بسیاری از فقیهان ضمن پذیرفتنِ حُسن و قُبحِ عقلی، ملازمت آن با حکم شرعی را نمی‌پذیرند.
سهرابی‌فر، محمدتقی. (1402). آیا حکم عقل ملازم با حکم شرع است؟ (نگاهی اجمالی به آرای فقیهان درباره قاعده تلازم در چهار قرن گذشته). فصلنامه کتاب نقد، 24(105.106)، 243–252.
MLA
سهرابی‌فر، محمدتقی. "آیا حکم عقل ملازم با حکم شرع است؟ (نگاهی اجمالی به آرای فقیهان درباره قاعده تلازم در چهار قرن گذشته)"، فصلنامه کتاب نقد، 24، 105.106، 1402، 243–252.
HARVARD
سهرابی‌فر، محمدتقی. (1402). 'آیا حکم عقل ملازم با حکم شرع است؟ (نگاهی اجمالی به آرای فقیهان درباره قاعده تلازم در چهار قرن گذشته)'، فصلنامه کتاب نقد، 24(105.106), pp. 243–252.
CHICAGO
سهرابی‌فر، محمدتقی، "آیا حکم عقل ملازم با حکم شرع است؟ (نگاهی اجمالی به آرای فقیهان درباره قاعده تلازم در چهار قرن گذشته)." فصلنامه کتاب نقد، 24 105.106 (1402): 243–252,
VANCOUVER
سهرابی‌فر محمدتقی. آیا حکم عقل ملازم با حکم شرع است؟ (نگاهی اجمالی به آرای فقیهان درباره قاعده تلازم در چهار قرن گذشته). فصلنامه کتاب نقد. 1402;24(105.106):243–252.
