توجه به موضوع علم دینی پیشینۀ زیادی در کشورهای اسلامی دارد؛ همچنین در یک حوزۀ وسیعتر، توجه به بار ایدئولوژیک نظریههای علمی چندین دهه است که مورد توجه نظریهپردازان واقع شده است. یکی از نظریههای قابل توجه در این میان، دیدگاه آیتالله رشاد است که این مقاله به تبیین و نقد نظریۀ وی میپردازد. بهنظر وی، علمی آن دینی است که گزارههای آن صادق و حق باشند و حقیقت را کما هو حقه نشان دهند و چنین علمی زمانی بهدست میآید که پیشفرضها و مبانی هستیشناختی، معرفتشناختی و انسانشناختی علم از دین اخذ شده باشد. ناقد به نقد رویکرد آیتالله رشاد پرداخته، بر آن است وی میان دو معنای علم تفکیک نکرده و در تبیین وی از عناصر مقوم علم تأملاتی لازم است. در پایان متذکر میشود آنچه باید دینی شود، علم نیست که دربردارندۀ همۀ نظریات مخالف و موافق است، بلکه نظریه است.
